មុន និងក្រោយវះកាត់៖ ការត្រៀម និងការជាសះស្បើយ

លទ្ធផលនៃការវះកាត់ ផ្នែកខ្លះអាស្រ័យលើក្រុមពេទ្យ ផ្នែកខ្លះអាស្រ័យលើអ្នក។ អត្ថបទនេះរៀបរាប់អំពីអ្វីដែលអ្នកអាចធ្វើបាន ហើយពិតជាមានប្រយោជន៍។

មុនវះកាត់៖ ត្រៀមរាងកាយ

ជាធម្មតាមានរយៈពេលខ្លះ រវាងពេលសម្រេចវះកាត់ និងពេលវះកាត់ពិតប្រាកដ។ រយៈពេលនោះមិនមែនគ្រាន់តែរង់ចាំទេ ការប្រើវាឱ្យបានល្អ មានឥទ្ធិពលលើល្បឿនជាសះស្បើយ។

• ឈប់ជក់បារី។ ក្នុងចំណោមអ្វីៗទាំងអស់ក្នុងបញ្ជីនេះ ប្រយោជន៍របស់វាច្បាស់បំផុត។ ការជក់បារីបង្កើនបញ្ហាសួត និងធ្វើឱ្យមុខរបួសពិបាកជា។ សូម្បីតែឈប់ប៉ុន្មានសប្តាហ៍ ក៏មានប្រយោជន៍ដែរ។
• ញ៉ាំឱ្យបានគ្រប់គ្រាន់។ មនុស្សជាច្រើនគិតថា ជិតវះកាត់ហើយ គួរញ៉ាំតិច ឬញ៉ាំសាប។ នោះជាការយល់ច្រឡំ។ ការខ្វះអាហារូបត្ថម្ភ ធ្វើឱ្យមុខរបួសយឺតជា និងបង្កើនការឆ្លងមេរោគ។ លើកលែងតែវេជ្ជបណ្ឌិតណែនាំផ្សេង សូមរក្សាកាឡូរី និងប្រូតេអ៊ីនឱ្យបានគ្រប់គ្រាន់។
• ចលនាខ្លះ។ ដើរជារៀងរាល់ថ្ងៃក៏គ្រប់គ្រាន់ដែរ។ អ្នកដែលមានសុខភាពរាងកាយល្អជាង ជាសះស្បើយលឿនជាង និងមានបញ្ហាតិចជាង។
• ប្រាប់ឱ្យច្បាស់អំពីថ្នាំដែលប្រើ។ ជាពិសេសថ្នាំរំលាយឈាម ថ្នាំប្រឆាំងការកកឈាម ថ្នាំទឹកនោមផ្អែម និងថ្នាំបុរាណ ឬអាហារបំប៉ន។ ខ្លះត្រូវឈប់ជាមុន។ សូមប្រាប់ក្រុមពេទ្យ កុំសម្រេចខ្លួនឯង។

ការសម្អាតពោះវៀន

មុនវះកាត់ ជាធម្មតាត្រូវសម្អាតអ្វីៗក្នុងពោះវៀនធំចេញ។ មន្ទីរពេទ្យនឹងផ្តល់ថ្នាំ និងការណែនាំអំពីអាហារ។

ការលំបាកដែលជួបញឹកញាប់គឺ ផឹកមិនអស់ ឬឈប់មុនកំណត់។ ការសម្អាតមិនគ្រប់គ្រាន់ អាចប៉ះពាល់ដល់ការវះកាត់ ដូច្នេះបើអ្នកមានការលំបាក សូមទាក់ទងក្រុមពេទ្យដើម្បីពិភាក្សា កុំបន្ថយបរិមាណដោយខ្លួនឯង។ វិធីត្រៀមខុសគ្នាទៅតាមបុគ្គល ហើយមិនមែនអ្នកជំងឺគ្រប់រូបត្រូវការទេ។ សូមធ្វើតាមការណែនាំដែលអ្នកបានទទួល។

ក្រោយវះកាត់៖ ហេតុអ្វីត្រូវក្រោកពីគ្រែឆាប់

នេះជារឿងដែលអ្នកជំងឺប្រឆាំងច្រើនបំផុត តែមានហេតុផលច្បាស់លាស់។

ការក្រោកដើរឆាប់ បន្ថយបញ្ហាសួត បន្ថយហានិភ័យកកឈាមនៅជើង និងជួយឱ្យពោះវៀនដំណើរការវិញ។ ការដេកស្ងៀម មិនធ្វើឱ្យមុខរបួសជាលឿនជាងទេ តែធ្វើឱ្យការជាសះស្បើយយឺតទៅវិញ។ គិលានុបដ្ឋាយិកានឹងជួយអ្នក។ លើកដំបូងក្រោកពីគ្រែ សូមកុំព្យាយាមតែម្នាក់ឯង។

ពេលណាទើបញ៉ាំបាន

ជាធម្មតាឆាប់ជាងអ្វីដែលអ្នកគិត។ កាលពីមុន ត្រូវរង់ចាំដល់ផោមបានសិន ទើបអាចញ៉ាំ។ ឥឡូវនេះ អ្នកជំងឺភាគច្រើនអាចចាប់ផ្តើមញ៉ាំបន្តិចបានឆាប់ជាង ហើយវាជួយឱ្យពោះវៀនដំណើរការវិញ។

គោលការណ៍គឺ តិចៗ ញឹកញាប់ បន្ថែមបន្តិចម្តងៗ។ បើហើមពោះខ្លាំង ចង់ក្អួត ឬក្អួត សូមប្រាប់បុគ្គលិកពេទ្យ ដើម្បីកែតម្រូវ។ ពេលចាប់ផ្តើមញ៉ាំពិតប្រាកដ នៅតែអាស្រ័យលើវិធីវះកាត់ និងស្ថានភាពជាសះស្បើយរបស់អ្នក។

ការគ្រប់គ្រងការឈឺចាប់

ការឈឺជារឿងធម្មតា ប៉ុន្តែ អ្នកមិនចាំបាច់ទ្រាំទេ។ ពេលគ្រប់គ្រងការឈឺបានល្អ អ្នកទើបព្រមក្រោកពីគ្រែ ដកដង្ហើមជ្រៅ និងក្អកបាន ហើយនោះហើយជាអ្វីដែលធ្វើឱ្យជាសះស្បើយលឿន។ នេះមិនមែនជាការសាកល្បងកម្លាំងចិត្តទេ។

បើថ្នាំបំបាត់ការឈឺបច្ចុប្បន្នមិនគ្រប់គ្រាន់ សូមប្រាប់ត្រង់ៗ។ ក្រុមពេទ្យមានវិធីជាច្រើនដើម្បីកែតម្រូវ។

បន្ទាប់ពីត្រឡប់ទៅផ្ទះ

ការចេញពីមន្ទីរពេទ្យ មិនមានន័យថាការជាសះស្បើយបានបញ្ចប់ទេ។ ក្នុងប៉ុន្មានសប្តាហ៍ខាងមុខ សូមប្រុងប្រយ័ត្ន៖

• រក្សាមុខរបួសឱ្យស្អាត និងស្ងួត ប្តូរបង់រុំតាមការណែនាំ។
• បន្តដើរ តែជៀសវាងលើករបស់ធ្ងន់ និងសកម្មភាពខ្លាំង។ រយៈពេលអាស្រ័យលើការណែនាំរបស់វេជ្ជបណ្ឌិត។
• ការប្រែប្រួលការបត់ជើងធំជារឿងធម្មតា ជាពិសេសក្រោយវះកាត់ចុងពោះវៀន ហើយច្រើនតែប្រសើរឡើងបន្តិចម្តងៗ។
• មកពិនិត្យតាមការណាត់ និងរក្សាទុកលទ្ធផលពិនិត្យជាលិកា និងឯកសារពន្យល់ផែនការព្យាបាល។