ការថែទាំខ្លួនឯង ពេលមានផលរំខានពីគីមីព្យាបាល

ផលរំខានពីគីមីព្យាបាល ខុសៗគ្នាទៅតាមបុគ្គល និងតាមប្រភេទថ្នាំ។ អ្នកនឹងមិនជួបទាំងអស់ទេ ហើយភាគច្រើនអាចដោះស្រាយបាន។ អត្ថបទនេះផ្តោតលើ៖ អ្វីដែលអ្នកអាចថែទាំដោយខ្លួនឯង និងអ្វីដែលត្រូវទាក់ទងក្រុមពេទ្យភ្លាមៗ។

កោសិកាឈាមសទាប និងការឆ្លងមេរោគ

គីមីព្យាបាលទប់ស្កាត់ខួរឆ្អឹងបណ្តោះអាសន្ន។ កោសិកាឈាមសជាធម្មតាធ្លាក់ដល់កម្រិតទាបបំផុត មួយរយៈក្រោយវគ្គព្យាបាល រួចឡើងវិញ។ ក្នុងរយៈពេលនោះ ភាពស៊ាំចុះខ្សោយ។

អ្វីដែលគួរធ្វើប្រចាំថ្ងៃ៖ លាងដៃញឹកញាប់ ជៀសវាងកន្លែងមនុស្សច្រើន និងបិទជិត ចម្អិនអាហារឱ្យឆ្អិន ជៀសវាងអាហារឆៅ និងរក្សាអនាម័យមាត់។ អ្នកមិនចាំបាច់ដាច់ដោយឡែកពីគ្រួសារ ឬពាក់ម៉ាសពេញមួយថ្ងៃទេ។ អ្វីដែលសំខាន់គឺធ្វើរឿងមូលដ្ឋានឱ្យបានត្រឹមត្រូវ។

សូមបញ្ជាក់ម្តងទៀត៖ ក្នុងរយៈពេលនេះ គ្រុនក្តៅជាករណីបន្ទាន់។ សូមទៅពេទ្យភ្លាមៗ ហើយប្រាប់ថាកំពុងធ្វើគីមីព្យាបាល។

ស្លេកស្លាំង និងអស់កម្លាំង

ការអស់កម្លាំងជាបញ្ហាទូទៅបំផុតក្នុងអំឡុងគីមីព្យាបាល ហើយច្រើនតែមិនមែនជាការហត់ដែលគេងមួយដំណេកហើយជាទេ។ នេះមិនមែនជាបញ្ហាកម្លាំងចិត្តទេ។

• ប្រើកម្លាំងលើរឿងសំខាន់ៗ។ រឿងផ្សេងទៀត ពន្យារពេល ឬសុំជំនួយ។
• សម្រាកខ្លីៗញឹកញាប់ មានប្រសិទ្ធភាពជាងគេងវែងម្តង។
• ផ្ទុយទៅវិញ ការដើរស្រាលៗ ជួយបន្ថយការអស់កម្លាំង។ ការមិនចលនាទាល់តែសោះ ធ្វើឱ្យកាន់តែអាក្រក់។
• ញ៉ាំប្រូតេអ៊ីន និងជាតិដែកឱ្យបានគ្រប់គ្រាន់។
• ក្រោកឈរយឺតៗ។ ស្លេកស្លាំងធ្វើឱ្យវិលមុខ និងដួលងាយ។

ប្លាកែតទាប

ពេលប្លាកែតទាប អ្នកងាយហូរឈាម និងជាំ។ ក្នុងរយៈពេលនេះ៖

• ប្រើច្រាសដុសធ្មេញទន់ ហើយជៀសវាងធ្វើឱ្យអញ្ចាញធ្មេញរបួសដោយអំបោះដុសធ្មេញ។
• ប្រើម៉ាស៊ីនកោរពុកមាត់អគ្គិសនី ជំនួសកាំបិតកោរ។
• ជៀសវាងសកម្មភាពដែលងាយប៉ះទង្គិច។
• កុំលេបអាស្ពីរីន ឬថ្នាំបំបាត់ការឈឺប្រភេទប្រឆាំងការរលាកដោយខ្លួនឯង ព្រោះវាបង្កើនការហូរឈាម។ បើត្រូវការថ្នាំបំបាត់ការឈឺ សូមសួរវេជ្ជបណ្ឌិតជាមុន។
• ជៀសវាងស្រូបច្រមុះខ្លាំង និងការបង្ខំខ្លួនពេលទល់លាមក។

ចង់ក្អួត និងក្អួត

ថ្នាំបំបាត់ការចង់ក្អួតសព្វថ្ងៃ មានប្រសិទ្ធភាពជាងមុនច្រើន។ សូមលេបថ្នាំដែលវេជ្ជបណ្ឌិតបានចេញតាមម៉ោង កុំរង់ចាំដល់ក្អួតទើបលេប។

អំពីអាហារ៖ ញ៉ាំតិចៗច្រើនដង ជៀសវាងអាហារខ្លាញ់ច្រើន ផ្អែមខ្លាំង និងក្លិនខ្លាំង ទុកឱ្យអាហារត្រជាក់បន្តិចនឹងមានក្លិនតិច ហើយកុំដេកភ្លាមក្រោយញ៉ាំ។ បើក្អួតរហូតញ៉ាំ និងផឹកមិនបាន សូមទាក់ទងក្រុមពេទ្យ។

ការរលាកភ្នាសមាត់

មាត់ឈឺធ្វើឱ្យញ៉ាំមិនបាន ហើយប៉ះពាល់ដល់ស្ថានភាពទាំងមូល ដូច្នេះត្រូវការពារជាមុន៖ ដុសធ្មេញដោយច្រាសទន់ក្រោយអាហារ និងមុនចូលគេង ខាំទឹកអំបិលសរីរាង្គ ឬទឹកខាំមាត់ដែលវេជ្ជបណ្ឌិតណែនាំ ជៀសវាងទឹកខាំមាត់មានជាតិអាល់កុល ជៀសវាងអាហារក្តៅខ្លាំង ហឹរ ជូរ និងរដិបរដុប និងរក្សាបបូរមាត់ឱ្យសើម។

រាគ និងទល់លាមក

ទាំងពីរអាចកើតឡើង អាស្រ័យលើថ្នាំ។ ពេលរាគ ការបំពេញទឹកសំខាន់បំផុត។ ពេលទល់លាមក បន្ថែមទឹក និងជាតិសរសៃ ព្រមទាំងចលនាល្មមៗ។

ថ្នាំបញ្ឈប់រាគ និងថ្នាំបន្ទន់លាមក សូមសួរវេជ្ជបណ្ឌិតជាមុន ព្រោះក្នុងករណីខ្លះ ការបញ្ឈប់រាគដោយខ្លួនឯងអាចមានគ្រោះថ្នាក់។ សូមមើលអត្ថបទ «អាហារ និងការបត់ជើងធំអំឡុងពេលព្យាបាល» ផងដែរ។

ការប្រែប្រួលនៅដៃ និងជើង

ថ្នាំខ្លះដែលប្រើញឹកញាប់សម្រាប់មហារីកពោះវៀនធំ មានឥទ្ធិពលលើដៃ និងជើង៖

• រោគសញ្ញាបាតដៃ-បាតជើង — បាតដៃ បាតជើងក្រហម បកសំបក និងឈឺ។ ជៀសវាងការកកិត និងសម្ពាធ ជៀសវាងទឹកក្តៅពេក និងលាបក្រែមរក្សាសំណើមញឹកញាប់។
• ជំងឺសរសៃប្រសាទចុងបំផុត — ស្ពឹក និងចាក់ដៃជើង។ ថ្នាំខ្លះ ត្រជាក់ជាកត្តាបង្ក ឬធ្វើឱ្យកាន់តែធ្ងន់។ បើដូច្នេះ សូមជៀសវាងប៉ះរបស់ត្រជាក់ រួមទាំងភេសជ្ជៈដាក់ទឹកកក ការយករបស់ពីទូទឹកកក និងការចេញក្រៅពេលអាកាសធាតុត្រជាក់ដោយគ្មានការការពារ។

បើការស្ពឹកចាប់ផ្តើមប៉ះពាល់ដល់ការដាក់ឡេវអាវ ការកាន់របស់ ឬការដើរឱ្យនឹង សូមប្រាប់វេជ្ជបណ្ឌិតឱ្យបានដឹង — រឿងនេះទាក់ទងនឹងការកែបរិមាណថ្នាំ ដូច្នេះកុំទ្រាំ។

ជ្រុះសក់

របបគីមីព្យាបាលភាគច្រើនដែលប្រើសម្រាប់មហារីកពោះវៀនធំ មិនធ្វើឱ្យជ្រុះសក់ច្បាស់លាស់ទេ។ បើមាន សក់ច្រើនតែដុះឡើងវិញក្រោយពេលបញ្ចប់ការព្យាបាល។

ជីវិតផ្លូវភេទ និងការមានកូន

មនុស្សជាច្រើនចង់សួរអំពីរឿងនេះ តែពិបាកនិយាយ ទោះបីវាជាការព្រួយបារម្ភសមហេតុផលក៏ដោយ។

អំឡុងពេលព្យាបាល អាចរួមភេទបាន។ អ្វីដែលត្រូវចាំ៖ ត្រូវប្រើមធ្យោបាយពន្យារកំណើតក្នុងអំឡុងពេលព្យាបាល និងមួយរយៈក្រោយនោះ ព្រោះថ្នាំអាចប៉ះពាល់ដល់ទារក។ ហើយត្រូវប្រុងប្រយ័ត្នជាងមុន ក្នុងរយៈពេលដែលកោសិកាឈាមស ឬប្លាកែតទាប។

ការព្យាបាលអាចបន្ថយតម្រូវការផ្លូវភេទ បង្កការអស់កម្លាំង ធ្វើឱ្យស្ងួតទ្វារមាសចំពោះស្ត្រី និងប្រែប្រួលមុខងាររឹងចំពោះបុរស។ ភាគច្រើនប្រសើរឡើងក្រោយបញ្ចប់ការព្យាបាល។ លើសពីនេះ ការព្យាបាលខ្លះអាចប៉ះពាល់ដល់សមត្ថភាពមានកូន — បើអ្នកអាចនឹងចង់មានកូននាពេលអនាគត សូមលើកឡើងមុនពេលចាប់ផ្តើមព្យាបាល ព្រោះពេលនោះមានជម្រើសច្រើនជាង។

ការពិភាក្សារឿងទាំងនេះជាមួយក្រុមពេទ្យ មិនមែនជារឿងចម្លែកទេ។ យើងដោះស្រាយរឿងនេះរាល់ថ្ងៃ។