ក្រោយវះកាត់
ការថែទាំរន្ធពោះវៀនសិប្បនិម្មិត៖ ការប្តូរថង់ ការលាងសម្អាត និងការជ្រើសរើសឧបករណ៍

ស្ទើរតែគ្រប់គ្នា មានអារម្មណ៍ថាខ្លួនធ្វើមិនបាន ពេលប្រឈមនឹងរន្ធពោះវៀនសិប្បនិម្មិតលើកដំបូង។ ប៉ុន្តែរឿងនេះដូចការរៀនជិះកង់ដែរ — ពីរបីលើកដំបូងរញ៉េរញ៉ៃ ហើយបន្ទាប់ពីហាត់បន្តិច វាក្លាយជារឿងធម្មតាប្រចាំថ្ងៃ។ អ្នកភាគច្រើនអាចធ្វើដោយខ្លួនឯងទាំងស្រុង ក្នុងរយៈពេលពីរបីសប្តាហ៍។
ស្គាល់រន្ធពោះវៀនរបស់អ្នក
រន្ធពោះវៀនសិប្បនិម្មិត គឺជារន្ធដែលបង្កើតឡើងដោយនាំផ្នែកមួយនៃពោះវៀនចេញមកក្រៅជញ្ជាំងពោះ។ វាគ្មានសរសៃប្រសាទ ដូច្នេះប៉ះវាមិនឈឺទេ។ ភ្នាសរបស់វាមានពណ៌ផ្កាឈូកក្រហម និងសើម មើលទៅដូចខាងក្នុងថ្ពាល់។ នោះជារឿងធម្មតា។
រន្ធពោះវៀនខ្លួនឯងគ្មានសាច់ដុំរឹត ដូច្នេះមិនអាចទប់បានទេ អ្វីៗនឹងចេញមកដោយខ្លួនឯង។ នេះហើយជាមូលហេតុដែលត្រូវបិទថង់ជានិច្ច។ ការហូរឈាមបន្តិចពេលសម្អាត ជារឿងធម្មតា ព្រោះភ្នាសស្តើងណាស់ ដូចអញ្ចាញធ្មេញហូរឈាមពេលដុសធ្មេញដែរ។
ការប្តូរថង់
គួរប្តូរពេលពោះវៀនមិនសូវសកម្ម ឧទាហរណ៍ ក្រោយក្រោកពីគេង មុនពេលញ៉ាំអាហារ។ ត្រៀមឧបករណ៍ទាំងអស់ឱ្យរួចរាល់មុននឹងចាប់ផ្តើម។ ការដឹងថាខ្វះរបស់នៅពាក់កណ្តាលផ្លូវ ជាពេលដែលងាយខុសបំផុត។













ជារួមគឺ៖ វាស់ទំហំរន្ធពោះវៀន កាត់បន្ទះគ្រឹះតាមទំហំនោះ បកបន្ទះចាស់ចេញយឺតៗពីលើចុះក្រោម សម្អាតស្បែកជុំវិញដោយទឹក និងក្រណាត់ទន់ ជូតឱ្យស្ងួតល្អិតល្អន់ រួចតម្រឹមបិទ និងសង្កត់ដោយបាតដៃកក់ក្តៅពីរបីនាទី ដើម្បីឱ្យជាប់។
- ទំហំដែលកាត់សំខាន់ណាស់។ កាត់ធំពេក អ្វីៗនឹងប៉ះស្បែក ធ្វើឱ្យរបួស។ កាត់តូចពេក វានឹងកកិតរន្ធពោះវៀន ធ្វើឱ្យហូរឈាម។ រន្ធពោះវៀនតូចទៅៗក្នុងប៉ុន្មានសប្តាហ៍ដំបូងក្រោយវះកាត់ ដូច្នេះត្រូវវាស់ជាថ្មីរាល់លើក។
- ស្បែកត្រូវតែស្ងួតល្អិតល្អន់។ ស្បែកសើមជាមូលហេតុទូទៅបំផុតដែលថង់មិនជាប់។
- ប្រើទឹកស្អាតគ្រប់គ្រាន់ហើយ។ កុំប្រើសាប៊ូមានជាតិខ្លាញ់ ឬទឹកថ្នាំសម្លាប់មេរោគ ព្រោះវាធ្វើឱ្យបិទមិនជាប់ និងរលាកស្បែក។
ការលាងសម្អាត (សម្រាប់អ្នកមានរន្ធពោះវៀនធំខ្លះ)
ការលាងសម្អាត គឺការបញ្ចូលទឹកកក់ក្តៅតាមរន្ធពោះវៀនជាទៀងទាត់ ដើម្បីបង្កឱ្យបត់ជើងធំ ដូច្នេះចន្លោះនោះស្ទើរតែគ្មានអ្វីចេញមក។ សម្រាប់អ្នកដែលធ្វើបានរលូន សេរីភាពក្នុងជីវិតប្រចាំថ្ងៃកើនឡើងច្រើន។
មិនសមស្របនឹងគ្រប់គ្នាទេ។ ការលាងសម្អាតជាទូទៅសម្រាប់អ្នកមានរន្ធពោះវៀនធំខ្លះ ហើយមិនប្រើសម្រាប់រន្ធពោះវៀនតូចទេ។ តើសមស្របនឹងអ្នកឬទេ និងត្រូវធ្វើយ៉ាងណា ត្រូវពិភាក្សាជាមួយគិលានុបដ្ឋាយិកាឯកទេស ឬវេជ្ជបណ្ឌិតជាមុនសិន។ កុំសាកល្បងដោយខ្លួនឯង។
ត្រូវធ្វើជាទៀងទាត់នៅម៉ោងដដែល ទើបបង្កើតចង្វាក់បាន ហើយម្តងៗប្រើពេលយូរបន្តិច ដូច្នេះភាពសមស្របក៏អាស្រ័យលើកាលវិភាគប្រចាំថ្ងៃរបស់អ្នកដែរ។
ពេលស្បែកមានបញ្ហា
ស្បែកជុំវិញរន្ធពោះវៀនក្រហម ឈឺ និងរបកសំបក ជាបញ្ហាទូទៅបំផុត។ មូលហេតុភាគច្រើនគឺ អ្វីៗលេចធ្លាយមកប៉ះស្បែក។
ដូច្នេះដំណោះស្រាយមិនមែនជាការលាបថ្នាំទេ តែគឺស្វែងរកមូលហេតុដែលធ្វើឱ្យលេចធ្លាយ៖ កាត់រន្ធធំពេកឬ? ស្បែកមានស្នាមជ្រួញធ្វើឱ្យបិទមិនរាបឬ? រន្ធពោះវៀននៅទាបឬ? ប្តូរមិនញឹកញាប់គ្រប់គ្រាន់ឬ? រាល់ករណីសុទ្ធតែមានឧបករណ៍ដោះស្រាយ ដូចជាក្រែមការពារការលេចធ្លាយ បន្ទះគ្រឹះប៉ោង និងខ្សែក្រវាត់។
បញ្ហាស្បែកមិនជាដោយខ្លួនឯងទេ។ សូមត្រឡប់ទៅបន្ទប់ថែទាំរន្ធពោះវៀនឱ្យបានឆាប់ កុំទ្រាំរហូតដល់ស្បែករបួសធ្ងន់។
អាហារ
ដំណឹងល្អគឺ៖ អ្នកអាចញ៉ាំអាហារស្ទើរតែគ្រប់យ៉ាង។ មិនចាំបាច់តមរយៈពេលវែងទេ។
- ក្នុងសប្តាហ៍ដំបូងក្រោយវះកាត់ សូមសាកល្បងអាហារថ្មីម្តងមួយមុខ ហើយសង្កេតប្រតិកម្ម ដើម្បីដឹងថាអ្នករសើបនឹងអ្វី។
- ទំពារយឺតៗ និងល្អិតល្អន់ ជាពិសេសអាហារមានជាតិសរសៃច្រើន និងរំលាយពិបាក។
- ផឹកទឹកឱ្យបានគ្រប់គ្រាន់ — សំខាន់ជាពិសេសសម្រាប់អ្នកមានរន្ធពោះវៀនតូច ព្រោះការស្រូបទឹកតិចទៅ ងាយខ្វះជាតិទឹក។
- អាហារខ្លះបង្កខ្យល់ ឬក្លិន។ អាចកែតាមបទពិសោធន៍ផ្ទាល់ខ្លួន តែមិនចាំបាច់ឈប់ទាំងស្រុងទេ។
ជីវិតប្រចាំថ្ងៃ
អ្នកអាចងូតទឹកបាន បិទថង់ ឬបកចេញក៏បាន ទឹកមិនចូលទេ។ អ្នកអាចស្លៀកពាក់ធម្មតា សម្លៀកបំពាក់ទូទៅមិនសង្កត់រន្ធពោះវៀនទេ។ អ្នកអាចហាត់ប្រាណបាន គ្រាន់តែជៀសវាងការប៉ះទង្គិចខ្លាំង និងសកម្មភាពដែលបង្កើនសម្ពាធក្នុងពោះយូរ។ អ្នកអាចធ្វើដំណើរបាន សូមយកឧបករណ៍បម្រុងច្រើន និងដាក់មួយឈុតក្នុងកាបូបយួរដៃ។ អ្នកភាគច្រើនអាចត្រឡប់ទៅធ្វើការ និងរស់នៅក្នុងសង្គមបានធម្មតា។
សូមទៅពេទ្យឱ្យបានឆាប់ បើ៖
- រន្ធពោះវៀនប្រែជាពណ៌ស្វាយខ្មៅ ប្រផេះ ឬខ្មៅ
- រន្ធពោះវៀនហើមច្បាស់ លយចេញវែងជាងមុន ឬរួញចូលក្នុងជញ្ជាំងពោះ
- គ្មានអ្វីចេញមកអស់ច្រើនម៉ោង រួមនឹងហើមពោះ ឈឺពោះ ឬក្អួត
- បរិមាណដែលចេញកើនឡើងភ្លាមៗ និងរាវដូចទឹក រួមនឹងស្រេកទឹក នោមតិច ឬវិលមុខ
- ស្បែកជុំវិញរន្ធពោះវៀនរបួស និងឈឺជាប់ជានិច្ច
- ឈាមហូរចេញពីរន្ធពោះវៀនច្រើន ឬមិនឈប់
ផ្នែករបស់យើងមានបន្ទប់ថែទាំរន្ធពោះវៀន។ បើមានការលំបាកអ្វីក្នុងការថែទាំ អាចមកសុំជំនួយបាន។ កុំតស៊ូតែម្នាក់ឯង — បញ្ហាភាគច្រើនមានដំណោះស្រាយរួចស្រេច គ្រាន់តែត្រូវការអ្នកប្រាប់អ្នកប៉ុណ្ណោះ។
អ្នកជំងឺម្នាក់ៗខុសៗគ្នា ហើយអត្ថបទនេះផ្តល់តែគោលការណ៍ទូទៅប៉ុណ្ណោះ។ ការពិនិត្យ និងការព្យាបាលរបស់អ្នក សូមធ្វើតាមការណែនាំរបស់វេជ្ជបណ្ឌិតព្យាបាល។