ဓာတုကုထုံး ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများအတွက် ကိုယ်တိုင်ပြုစုခြင်း

ဓာတုကုထုံး၏ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများသည် လူတစ်ဦးချင်းစီနှင့် ဆေးအမျိုးအစားအလိုက် ကွဲပြားသည်။ အားလုံးကို ကြုံရမည် မဟုတ်ဘဲ အများစုကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်ပါသည်။ ဤဆောင်းပါး၏ အဓိကမှာ — မည်သည်ကို ကိုယ်တိုင်ပြုစုနိုင်သနည်း၊ မည်သည်ကို ဆေးဘက်အဖွဲ့ထံ ချက်ချင်းဆက်သွယ်ရမည်နည်း။

သွေးဖြူဥနည်းခြင်းနှင့် ပိုးဝင်ခြင်း

ဓာတုကုထုံးသည် အရိုးခြင်ဆီကို ယာယီ ဖိနှိပ်ထားသည်။ သွေးဖြူဥသည် ကုထုံးတစ်ကြိမ်ပြီးနောက် အချိန်အတန်ကြာမှ အနိမ့်ဆုံးသို့ရောက်ပြီး ထို့နောက် ပြန်တက်လာသည်။ ထိုကာလအတွင်း ခုခံအား နည်းပါးသည်။

နေ့စဉ် လုပ်သင့်သည်များ — လက်မကြာခဏဆေးပါ၊ လူစည်ကားပြီး လေဝင်လေထွက်မကောင်းသောနေရာများကို ရှောင်ပါ၊ အစားအစာကို ကောင်းစွာချက်ပြုတ်ပါ၊ အစိမ်းမစားပါနှင့်၊ ပါးစပ်သန့်ရှင်းရေး ဂရုစိုက်ပါ။ မိသားစုနှင့် ခွဲနေစရာ မလိုသလို တစ်နေကုန် နှာခေါင်းစည်း တပ်နေစရာလည်း မလိုပါ။ အခြေခံအချက်များကို သေချာလုပ်ခြင်းကသာ အရေးကြီးပါသည်။

ထပ်မံအလေးပေးပါသည် — ဤကာလတွင် ဖျားခြင်းသည် အရေးပေါ်အခြေအနေ ဖြစ်သည်။ ချက်ချင်းဆေးကုသမှုခံယူပြီး ဓာတုကုထုံး ခံယူနေကြောင်း ပြောပြပါ။

သွေးအားနည်းခြင်းနှင့် မောပန်းခြင်း

မောပန်းခြင်းသည် ဓာတုကုထုံးကာလတွင် အဖြစ်အများဆုံး ပြဿနာဖြစ်ပြီး အိပ်လိုက်ရုံဖြင့် ပျောက်သော မောပန်းမှု မဟုတ်တတ်ပါ။ ဤသည်မှာ စိတ်ဓာတ်ပြဿနာ မဟုတ်ပါ။

• အရေးကြီးသောအရာများအတွက် အားကို သုံးပါ။ ကျန်သည်များကို ရွှေ့ဆိုင်းပါ သို့မဟုတ် အကူအညီတောင်းပါ။
• တိုတောင်းသော အနားယူမှုကို မကြာခဏလုပ်ခြင်းသည် တစ်ကြိမ်တည်း ကြာကြာအိပ်ခြင်းထက် ပိုထိရောက်သည်။
• ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ဖြည်းညှင်းစွာ လမ်းလျှောက်ခြင်းက မောပန်းမှုကို သက်သာစေသည်။ လုံးဝမလှုပ်ရှားဘဲနေခြင်းက ပိုဆိုးစေသည်။
• ပရိုတိန်းနှင့် သံဓာတ် လုံလောက်စွာ စားပါ။
• ဖြည်းဖြည်းချင်း ထပါ။ သွေးအားနည်းချိန်တွင် မူးဝေလဲကျလွယ်သည်။

သွေးခဲဥနည်းခြင်း

သွေးခဲဥနည်းချိန်တွင် သွေးထွက်လွယ်ပြီး သွေးခြေဥလွယ်သည်။ ဤကာလတွင်:

• သွားတိုက်တံ ပျော့ပျော့သုံးပြီး သွားကြားသန့်စင်ကြိုးဖြင့် သွားဖုံးကို မထိခိုက်စေပါနှင့်။
• ဓားအစား လျှပ်စစ်မုတ်ဆိတ်ရိတ်စက် သုံးပါ။
• တိုက်မိလွယ်သော လှုပ်ရှားမှုများကို ရှောင်ပါ။
• အက်စပရင် သို့မဟုတ် အရောင်ကျ နာကျင်မှုပျောက်ဆေးများကို ကိုယ့်ဘာသာ မသောက်ပါနှင့်၊ သွေးထွက်မှု တိုးစေသည်။ နာကျင်မှုပျောက်ဆေး လိုပါက ဆရာဝန်ကို ဦးစွာမေးပါ။
• နှာခေါင်းကို အားပြင်းစွာ မမှုတ်ပါနှင့်၊ ဝမ်းချုပ်၍ အားစိုက်ခြင်းကိုလည်း ရှောင်ပါ။

ပျို့ခြင်းနှင့် အန်ခြင်း

ယနေ့ခေတ် အန်ပျောက်ဆေးများသည် အရင်ကထက် များစွာ ထိရောက်သည်။ ဆရာဝန်ညွှန်ကြားသော အန်ပျောက်ဆေးကို အချိန်မှန်သောက်ပါ၊ အန်မှ သောက်မည်ဟု မစောင့်ပါနှင့်။

အစားအသောက်တွင် — အနည်းငယ်စီ အကြိမ်များများစားပါ၊ ဆီများ၊ ချိုလွန်းပြီး အနံ့ပြင်းသောအစားအစာများကို ရှောင်ပါ၊ အစားအစာကို အေးအောင်ထားပါက အနံ့နည်းသည်၊ စားပြီးချင်း မလဲလျောင်းပါနှင့်။ အန်၍ မစားမသောက်နိုင်ပါက ဆေးဘက်အဖွဲ့ထံ ဆက်သွယ်ပါ။

ပါးစပ်အတွင်းနံရံ ရောင်ရမ်းခြင်း

ပါးစပ်နာပါက မစားနိုင်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်အခြေအနေတစ်ခုလုံးကို ထိခိုက်သဖြင့် ကြိုတင်ကာကွယ်ရန် လိုသည် — အစာစားပြီးတိုင်းနှင့် အိပ်ရာမဝင်မီ သွားတိုက်တံပျော့ဖြင့် သန့်စင်ပါ၊ ဆားရည် သို့မဟုတ် ဆရာဝန်ညွှန်းသော ပါးစပ်ဆေးရည်ဖြင့် ပလုတ်ကျင်းပါ၊ အရက်ပါသော ပါးစပ်ဆေးရည်ကို ရှောင်ပါ၊ ပူလွန်း၊ စပ်လွန်း၊ ချဉ်လွန်းပြီး ကြမ်းတမ်းသော အစားအစာများကို ရှောင်ပါ၊ နှုတ်ခမ်းကို စိုစွတ်အောင်ထားပါ။

ဝမ်းလျှောခြင်းနှင့် ဝမ်းချုပ်ခြင်း

ဆေးအမျိုးအစားပေါ်မူတည်၍ နှစ်မျိုးလုံး ဖြစ်နိုင်သည်။ ဝမ်းလျှောပါက ရေဖြည့်ခြင်းသည် အရေးအကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး ဝမ်းချုပ်ပါက ရေနှင့် အမျှင်ဓာတ်တိုးကာ အလျှင်းသင့်သလို လှုပ်ရှားပါ။

ဝမ်းချုပ်ဆေးနှင့် ဝမ်းပျော့ဆေးများကို ဆရာဝန်နှင့် ဦးစွာတိုင်ပင်ပါ။ အချို့အခြေအနေများတွင် ကိုယ့်ဘာသာ ဝမ်းကိုရပ်တန့်ခြင်းသည် အန္တရာယ်ရှိနိုင်သည်။ "ကုသနေစဉ် အစားအသောက်နှင့် ဝမ်းသွားမှု" ဆောင်းပါးကိုလည်း ကြည့်ပါ။

လက်နှင့် ခြေထောက် ပြောင်းလဲမှုများ

အူမကြီးကင်ဆာတွင် သုံးလေ့ရှိသော ဆေးအချို့သည် လက်နှင့် ခြေထောက်ကို သက်ရောက်သည်:

• လက်ဖဝါး-ခြေဖဝါး ရောဂါစု — လက်ဖဝါး၊ ခြေဖဝါး နီရဲခြင်း၊ အရေခွံနုခြင်းနှင့် နာကျင်ခြင်း။ ပွတ်တိုက်မှုနှင့် ဖိအားကို ရှောင်ပါ၊ ရေပူလွန်းခြင်းကို ရှောင်ပါ၊ အရေပြားစိုစွတ်ဆေး မကြာခဏလိမ်းပါ။
• အာရုံကြော ထိခိုက်မှု — လက်နှင့် ခြေထောက် ထုံကျဉ်ခြင်း၊ ကျိန်းစပ်ခြင်း။ အချို့ဆေးများတွင် အအေးက ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် ပိုဆိုးစေသည်။ ထိုသို့ဖြစ်ပါက ရေခဲပါသောအချိုရည်၊ ရေခဲသေတ္တာမှ ပစ္စည်းယူခြင်းနှင့် အအေးထဲ အကာအကွယ်မပါဘဲ ထွက်ခြင်းအပါအဝင် အအေးနှင့် ထိတွေ့မှုကို ရှောင်ပါ။

ထုံကျဉ်မှုက ကြယ်သီးတပ်ခြင်း၊ ပစ္စည်းကိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် လမ်းလျှောက်ရာတွင် ခိုင်မြဲမှုကို စတင်ထိခိုက်လာပါက ဆရာဝန်ကို မဖြစ်မနေ အသိပေးပါ — ဆေးပမာဏ ချိန်ညှိရန်နှင့် ဆက်စပ်သဖြင့် သည်းမခံပါနှင့်။

ဆံပင်ကျွတ်ခြင်း

အူမကြီးကင်ဆာအတွက် သုံးလေ့ရှိသော ဓာတုကုထုံးအများစုသည် ဆံပင်သိသိသာသာ မကျွတ်စေပါ။ ကျွတ်ခဲ့လျှင်လည်း ကုသမှုပြီးနောက် ပြန်ပေါက်လေ့ရှိသည်။

လိင်ဆက်ဆံမှုနှင့် သားသမီးရရှိရေး

အများစုက မေးလိုသော်လည်း ပါးစပ်ဖွင့်ရခက်သော အကြောင်းအရာဖြစ်သည်။ သို့သော် သင့်လျော်သော စိုးရိမ်မှုဖြစ်ပါသည်။

ကုသနေစဉ် လိင်ဆက်ဆံနိုင်ပါသည်။ သတိပြုရန်မှာ — ဆေးများသည် ကိုယ်ဝန်ဆောင်သန္ဓေသားကို ထိခိုက်နိုင်သဖြင့် ကုသနေစဉ်နှင့် ပြီးနောက် အချိန်အတန်ကြာအထိ ကိုယ်ဝန်တားဆီးပါ၊ သွေးဖြူဥ သို့မဟုတ် သွေးခဲဥ နည်းသောကာလတွင် ပိုမိုဂရုစိုက်ပါ။

ကုသမှုသည် လိင်စိတ်လျော့ကျခြင်း၊ မောပန်းခြင်း၊ အမျိုးသမီးများတွင် မိန်းမကိုယ်ခြောက်သွေ့ခြင်းနှင့် အမျိုးသားများတွင် လိင်အင်္ဂါတောင့်တင်းမှု ပြောင်းလဲခြင်းတို့ ဖြစ်စေနိုင်သည်။ အများစုမှာ ကုသမှုပြီးနောက် ကောင်းလာပါသည်။ ထို့အပြင် အချို့ကုသမှုများသည် သားသမီးရရှိနိုင်စွမ်းကို ထိခိုက်နိုင်သဖြင့် — အနာဂတ်တွင် သားသမီးရလိုပါက ကုသမှုမစတင်မီ ကြိုတင်ပြောပြပါ။ ထိုအချိန်တွင် ရွေးချယ်စရာ ပိုများပါသည်။

ဤအကြောင်းအရာများကို ဆေးဘက်အဖွဲ့နှင့် ဆွေးနွေးခြင်းသည် ထူးဆန်းသည် မဟုတ်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့ နေ့စဉ် ကိုင်တွယ်နေကျ ဖြစ်ပါသည်။