ស្គាល់មហារីកពោះវៀនធំ និងចុងពោះវៀន

ពេលឮការវិនិច្ឆ័យនេះលើកដំបូង ខួរក្បាលមនុស្សភាគច្រើនទទេស្អាត។ គោលបំណងអត្ថបទនេះសាមញ្ញណាស់៖ ជួយឱ្យអ្នកយល់រឿងមូលដ្ឋានមួយចំនួន ដើម្បីពេលជួបវេជ្ជបណ្ឌិតលើកក្រោយ អ្នកអាចសួរសំណួរបាន។

ពោះវៀនធំធ្វើអ្វី

បន្ទាប់ពីក្រពះ និងពោះវៀនតូចរំលាយ និងស្រូបយកអាហាររួច អ្វីដែលនៅសល់ចូលទៅក្នុងពោះវៀនធំ។ ការងារសំខាន់របស់វាគឺ ស្រូបយកទឹក ប្រែអ្វីដែលរាវជាបណ្តើរៗ ទៅជាលាមករឹងមានរាង។

ពោះវៀនធំវែងប្រហែលមួយម៉ែត្រកន្លះ តាមលំដាប់គឺ ពោះវៀនងងឹត ពោះវៀនធំឡើង ពោះវៀនធំទទឹង ពោះវៀនធំចុះ ពោះវៀនធំកោង រួចទើបដល់ចុងពោះវៀន និងរន្ធគូថ។ ដុំសាច់នៅទីតាំងខុសគ្នា បង្កើតរោគសញ្ញាខុសគ្នា និងព្យាបាលខុសគ្នា។ នេះហើយជាមូលហេតុដែលវេជ្ជបណ្ឌិតយកចិត្តទុកដាក់ខ្លាំងចំពោះទីតាំងពិតប្រាកដ។

មហារីកកើតឡើងយ៉ាងដូចម្តេច

មហារីកពោះវៀនធំភាគច្រើន ចាប់ផ្តើមពីដុំសាច់តូចមិនសាហាវ ហើយប្រែប្រួលយឺតៗអស់ជាច្រើនឆ្នាំ។ ដោយសារដំណើរការនេះយឺត ទើបមានឱកាសកាត់វាចេញពេលឆ្លុះពោះវៀន ខណៈវានៅជាដុំសាច់តូច។

មូលហេតុដែលដុំសាច់តូចកើតឡើង ទាក់ទងនឹងអាយុ អាហារ ភាពធាត់ ការជក់បារី ការផឹកស្រា និងការខ្វះលំហាត់ប្រាណ ហើយផ្នែកខ្លះទាក់ទងនឹងតំណពូជ។ សម្រាប់អ្នកជំងឺភាគច្រើន រកមូលហេតុតែមួយមិនឃើញទេ។ សូមកុំចំណាយកម្លាំងទៅលើការបន្ទោសខ្លួនឯង។

រោគសញ្ញាទូទៅ

• ការបត់ជើងធំប្រែប្រួល៖ ទល់លាមក រាគ ឬឆ្លាស់គ្នា។
• លាមកមានឈាម ឬពណ៌ខ្មៅជាងមុន។
• លាមកតូចជាងមុន។
• ឈឺពោះ ហើមពោះ។
• ទម្ងន់ស្រកដោយគ្មានមូលហេតុ។
• អស់កម្លាំង មុខស្លេក ដោយសារស្លេកស្លាំង។

រឿងមួយត្រូវចាំ៖ ដំណាក់កាលដំបូង ជារឿយៗគ្មានរោគសញ្ញាអ្វីទាល់តែសោះ។ ដល់ពេលរោគសញ្ញាច្បាស់ ដំណាក់កាលជំងឺច្រើនតែយឺតហើយ។ នេះហើយជាមូលហេតុដែលមានការពិនិត្យរក។

នឹងត្រូវពិនិត្យអ្វីខ្លះ

ការវិនិច្ឆ័យច្រើនតែត្រូវការការពិនិត្យច្រើនយ៉ាងរួមគ្នា ដែលនីមួយៗមានតួនាទីរៀងៗខ្លួន៖

• ការឆ្លុះពោះវៀនធំ — មើលឃើញដុំសាច់ដោយផ្ទាល់ និងយកជាលិកាទៅពិនិត្យ។ នេះជាវិធីបញ្ជាក់ការវិនិច្ឆ័យ។
• ការថតរូបភាព — CT ឬ MRI ដើម្បីវាយតម្លៃវិសាលភាពដែលដុំសាច់រាលដាល និងថាតើវារាលដាលទៅសរីរាង្គផ្សេងឬនៅ។ មហារីកចុងពោះវៀន ច្រើនតែត្រូវការរូបភាពលម្អិតជាង។
• ការពិនិត្យឈាម — រួមទាំងសូចនាករដុំសាច់ ប្រើជាគោលប្រៀបធៀបមុន និងក្រោយការព្យាបាលជាចម្បង។

ដំណាក់កាលមានន័យដូចម្តេច

វេជ្ជបណ្ឌិតកំណត់ដំណាក់កាលដោយផ្អែកលើបីចំណុច៖ ដុំសាច់ដុះជ្រៅប៉ុនណាចូលក្នុងជញ្ជាំងពោះវៀន តើកូនកណ្តុរក្បែរនោះត្រូវរាលដាលឬអត់ និងតើវារាលដាលទៅសរីរាង្គផ្សេងឬនៅ។

ដំណាក់កាលមានឥទ្ធិពលលើផែនការព្យាបាល ប៉ុន្តែវាជាចំណុចចាប់ផ្តើមនៃការព្យាបាល មិនមែនជាលទ្ធផលចុងក្រោយទេ។ អ្នកជំងឺពីរនាក់ដំណាក់កាលដូចគ្នា អាចមានលទ្ធផលខុសគ្នាឆ្ងាយណាស់ អាស្រ័យលើលក្ខណៈដុំសាច់ និងការឆ្លើយតបនឹងការព្យាបាល។ សូមផ្តោតលើអ្វីដែលត្រូវធ្វើបន្ត ជាជាងស្វែងរកតួលេខអត្រារស់រានលើអ៊ីនធឺណិត — តួលេខទាំងនោះមកពីទិន្នន័យកាលពីច្រើនឆ្នាំមុន ហើយក៏មិនបានគណនាសម្រាប់អ្នកដែរ។

មានវិធីព្យាបាលអ្វីខ្លះ

• ការវះកាត់ — ជាការព្យាបាលសំខាន់របស់អ្នកជំងឺភាគច្រើន។ ក្រៅពីការវះកាត់បើកពោះ នៅមានវិធីរបួសតិចដូចជាការវះកាត់តាមកាមេរ៉ា និងមនុស្សយន្ត da Vinci។ ប្រើវិធីណា អាស្រ័យលើទីតាំង វិសាលភាពដុំសាច់ និងសុខភាពរបស់អ្នក។
• គីមីព្យាបាល — ប្រើថ្នាំប្រឆាំងកោសិកាមហារីក ដែលអាចរាលដាលហើយ តែមិនទាន់មើលឃើញក្នុងរូបភាព។ អ្នកខ្លះធ្វើក្រោយវះកាត់ អ្នកខ្លះធ្វើមុន។
• រស្មីព្យាបាល — ប្រើជាចម្បងសម្រាប់មហារីកចុងពោះវៀន ច្រើនតែរួមជាមួយគីមីព្យាបាល ដើម្បីបង្រួមដុំសាច់ បង្កើនឱកាសកាត់បានអស់ និងបន្ថយការកើតឡើងវិញនៅកន្លែងដើម។
• ថ្នាំគោលដៅ និងភាពស៊ាំព្យាបាល — អាចប្រើបានឬអត់ អាស្រ័យលើលទ្ធផលពិនិត្យហ្សែន និងម៉ូលេគុលរបស់ដុំសាច់។ នេះហើយជាមូលហេតុដែលត្រូវរង់ចាំលទ្ធផលជាលិកា និងហ្សែនក្រោយវះកាត់។

សំណួរបីដែលសួរញឹកញាប់

«តើត្រូវធ្វើរន្ធពោះវៀនសិប្បនិម្មិតទេ?» មិនចាំបាច់ជានិច្ចទេ។ វាអាស្រ័យលើទីតាំងដុំសាច់ និងថាតើអាចរក្សាសាច់ដុំរឹតរន្ធគូថបានឬអត់។ ម្យ៉ាងទៀត មានភាពខុសគ្នារវាងបណ្តោះអាសន្ន និងអចិន្ត្រៃយ៍។ បែបបណ្តោះអាសន្ន ច្រើនតែអាចបិទវិញបន្ទាប់ពីប៉ុន្មានខែ។ សូមសួរវេជ្ជបណ្ឌិតវះកាត់របស់អ្នកដោយផ្ទាល់ថាអ្នកស្ថិតក្នុងករណីណា។

«តើនឹងបន្តទៅកូនទេ?» ភាគច្រើនអត់ទេ។ ប៉ុន្តែបើអ្នកកើតតាំងពីវ័យក្មេង ឬក្នុងគ្រួសារមានច្រើននាក់កើត វេជ្ជបណ្ឌិតអាចណែនាំឱ្យពិនិត្យបន្ថែម និងរៀបចំការពិនិត្យរកសម្រាប់សមាជិកគ្រួសារ។

«ពេលកំពុងព្យាបាល តើនៅរស់នៅធម្មតាបានទេ?» ភាគច្រើនបាន។ ការងារ អាហារ និងលំហាត់ប្រាណ ភាគច្រើននៅបន្តបាន គ្រាន់តែត្រូវកែល្បឿនបន្តិច។ ដែនកំណត់ជាក់លាក់ អាស្រ័យលើវិធីព្យាបាលរបស់អ្នក។