ကုသနေစဉ် အစားအသောက်နှင့် ဝမ်းသွားမှု

"ကျွန်တော် ဘာတွေ စားလို့ရသလဲ" ဆိုသည်မှာ ဆေးခန်းတွင် အမေးအများဆုံး မေးခွန်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ အဖြေမှာ လူနာများထင်သည်ထက် များစွာ လွတ်လပ်ပါသည် — အူမကြီးကင်ဆာ ကုသနေစဉ် မဖြစ်မနေ လိုက်နာရမည့် တားမြစ်အစားအစာစာရင်း မရှိပါ။ အမှန်တကယ် ဂရုစိုက်ရမည်မှာ ဝမ်းသွားမှု ပြောင်းလဲခြင်းဖြစ်သည်။

အစားအသောက် အခြေခံမူများ

• လုံလောက်စွာ စားခြင်းသည် အရေးအကြီးဆုံး။ ကုသနေစဉ် ခန္ဓာကိုယ်သည် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြုပြင်နေသဖြင့် ခွန်အားနှင့် ပရိုတိန်း မလုံလောက်ပါက ပြန်လည်ကောင်းမွန်မှု နှေးပြီး ကုသမှုကို ခံနိုင်ရည် လျော့ကျသည်။ "အကျိတ်ကို အစာကျွေးမိမှာစိုး၍" မစားရဲသူများစွာ ရှိသည်။ အခြေအမြစ်မရှိရုံမက အန္တရာယ်လည်း ရှိပါသည်။
• ပုံမှန်နှင့် မျှတရုံဖြင့် လုံလောက်သည်။ အထူးပြု ကင်ဆာတိုက်ဖျက်ရေး အစားအသောက် မလိုအပ်ပါ။
• ဇစ်မြစ်မသေချာသော အားဆေးများကို သတိထားပါ။ အချို့ပါဝင်ပစ္စည်းများသည် ကုသဆေးများနှင့် ဓာတ်ပြုပြီး အသည်းနှင့် ကျောက်ကပ်ကိုပင် ထိခိုက်စေနိုင်သည်။ မသောက်မီ ဆရာဝန်ကို ပြောပြပါ။
• အစားအစာကို ကောင်းစွာချက်ပြုတ်ပါ၊ အထူးသဖြင့် သွေးဖြူဥနည်းသော ကာလတွင်။

ဝမ်းလျှောခြင်း

ကုသနေစဉ် ဝမ်းလျှောခြင်းမှာ အတော်အဖြစ်များသည်။ ဓာတုကုထုံး၊ ဓာတ်ရောင်ခြည်ကုထုံး သို့မဟုတ် ခွဲစိတ်မှုကြောင့် အူဖွဲ့စည်းပုံ ပြောင်းလဲခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။

ရေဖြည့်ခြင်းသည် အရေးအကြီးဆုံး။ ဝမ်းလျှောခြင်းကြောင့် ရေဓာတ်ခန်းခြောက်မှုသည် ဝမ်းလျှောခြင်းကိုယ်တိုင်ထက် ပိုအန္တရာယ်များတတ်သည်။ အထူးသဖြင့် အန်ခြင်း သို့မဟုတ် အစာစားချင်စိတ်မရှိခြင်းနှင့် တွဲဖြစ်ပါက။ ရေအပြင် ဓာတ်ဆားပါသော အရည်များလည်း သောက်ပါ။

အစားအသောက်တွင် ဆီများ၊ အမျှင်ဓာတ်များပြီး နို့ထွက်ပစ္စည်းများကို ခေတ္တလျှော့ကာ ချေဖျက်ရလွယ်သည်များကို ရွေးစားပါ။ အခြေအနေတည်ငြိမ်မှ တဖြည်းဖြည်း ပြန်တိုးပါ။ ဝမ်းချုပ်ဆေးကို ဆရာဝန်နှင့် ဦးစွာတိုင်ပင်ပါ — အချို့အခြေအနေတွင် ကိုယ့်ဘာသာ ရပ်တန့်ခြင်းက ပြဿနာကို နောက်ကျစေနိုင်သည်။

ဝမ်းချုပ်ခြင်း

ဝမ်းချုပ်ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ အဖြစ်များသော အကြောင်းရင်းများမှာ လှုပ်ရှားမှုနည်းခြင်း၊ ရေမလုံလောက်ခြင်းနှင့် အချို့အန်ပျောက်ဆေးနှင့် နာကျင်မှုပျောက်ဆေးများ၏ သက်ရောက်မှုဖြစ်သည်။

အခြေခံသုံးချက်မှ စတင်ပါ — ရေ၊ အမျှင်ဓာတ်နှင့် လှုပ်ရှားမှု။ မရလျှင် ဝမ်းပျော့ဆေးအတွက် ဆရာဝန်နှင့် တိုင်ပင်ပါ။ လှုံ့ဆော်ပေးသော ဝမ်းနုတ်ဆေးများကို ကိုယ့်ဘာသာ ကာလရှည် မသုံးပါနှင့်။

ခွဲစိတ်ပြီးနောက် ဝမ်းသွားမှု ပြောင်းလဲခြင်း

ဤအပိုင်းသည် အူသိမ်အဆုံးပိုင်း ခွဲစိတ်ခံထားရသော လူနာများအတွက် အထူးရေးသားထားခြင်းဖြစ်သည်။

အူသိမ်အဆုံးပိုင်း၏ တာဝန်တစ်ခုမှာ မစင်ကို သိုလှောင်ခြင်းဖြစ်သည်။ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြတ်ထုတ်ပြီးနောက် ထိုသိုလှောင်နေရာ သေးငယ်သွားသဖြင့် အောက်ပါတို့ ဖြစ်တတ်သည် — တစ်နေ့လျှင် ဝမ်းသွားအကြိမ်များလာခြင်း၊ တစ်ကြိမ်လျှင် နည်းခြင်း၊ မကုန်သေးသလို ခံစားရခြင်း၊ ခံစားမိသည်နှင့် ချက်ချင်းသွားရခြင်း၊ တစ်ခါတစ်ရံ ထိန်းရခက်ခြင်းနှင့် ညဘက် ထရခြင်း။

ဤလက္ခဏာများကို စုပေါင်း၍ အူသိမ်အဆုံးပိုင်းအောက်ပိုင်း ဖြတ်တောက်ပြီးနောက် ရောဂါစုဟု ခေါ်သည်။ ၎င်းသည် ခွဲစိတ်မှု မအောင်မြင်ခြင်းလည်း မဟုတ်၊ ရောဂါပြန်ဖြစ်ခြင်းလည်း မဟုတ်ဘဲ ခန္ဓာဗေဒ ပြောင်းလဲမှု၏ သဘာဝရလဒ်ဖြစ်သည်။ အများစုမှာ တဖြည်းဖြည်း ကောင်းလာသော်လည်း လများစွာ သို့မဟုတ် တစ်နှစ်နှစ်နှစ်ခန့် ကြာနိုင်သည်။

လုပ်နိုင်သည်များမှာ — အစာစားချိန် ပုံမှန်ထားခြင်း၊ မည်သည့်အစားအစာက ပိုဆိုးစေသည်ကို မှတ်သားခြင်း၊ တင်ပါးဆုံကြွက်သား လေ့ကျင့်ခြင်းနှင့် ဆေးချိန်ညှိရန် ဆရာဝန်နှင့် တိုင်ပင်ခြင်း။ "သည်းခံရမည့်အရာ" ဟု ထင်၍ မပြောဘဲ မနေပါနှင့် — လူနေမှုအရည်အသွေးကို များစွာထိခိုက်ပြီး တိုးတက်အောင် လုပ်နိုင်သော နည်းလမ်းများ ရှိပါသည်။

အူပေါက်ရှိသူများ၏ အစားအသောက်

"အူပေါက် ပြုစုစောင့်ရှောက်ခြင်း" ဆောင်းပါးကိုလည်း ကြည့်ပါ။ မူကား အစားအစာ အများစုကို စားနိုင်ပြီး အသစ်တစ်မျိုးချင်း စမ်းစားကာ တုံ့ပြန်မှုကို စောင့်ကြည့်ပါ၊ ဖြည်းဖြည်းချင်း ကောင်းစွာဝါးပါ၊ ရေသောက်မှုကို အထူးဂရုစိုက်ပါ။